Jakie są zalety puree ziemniaczanego?

Tłuczone ziemniaki. Zawartość kalorii na 100 gram, jedna porcja w mleku, woda z masłem

Nieruchomość Oznaczający % normy
Zawartość kalorii, kcal 112 5,6 5,6%
Białka, gr 2,7 1,33 1,33%
Węglowodany, gr 12,9 4,8 4,8%
Tłuszcz, gr 5,9 11.36 11,36%

Puree ziemniaczane to danie warzywne. Ze względu na obecność użytecznych właściwości i łatwą przyswajalność przez organizm jest jednym z pierwszych wprowadzonych do diety niemowląt. Puree ziemniaczane są często polecane przez lekarzy do stosowania w przypadku niektórych chorób. Odpowiednio przygotowane danie ma dobroczynne właściwości.

Niezbędne i nieistotne aminokwasy są niezbędne do zdrowego funkcjonowania organizmu, zwiększają jego wytrzymałość.

Roślina okopowa zawiera prawie wszystkie aminokwasy znajdujące się w produktach roślinnych, a w szczególności:

  • lizyna – 0,1 g na 100 g przecieru (2,6% wartości dziennej);
  • leucyna – 0,12 g (2,7%);
  • walina – 0,1 g (4,3%);
  • izoleucyna – 0,08 g (4,1%);
  • glicyna, arginina i metionina (w ilości 0,160 g na 100 g produktu), na bazie których syntetyzowana jest w organizmie kreatyna, ma znaczenie dla sportowców, wspomaga przyrost masy mięśniowej.

Puree zawiera odpowiednio dużą ilość witaminy C, dzięki czemu uważana jest za skuteczną profilaktykę szkorbutu.

Wysoka zawartość skrobi:

  • ma pozytywny wpływ na błonę śluzową żołądka;
  • ma właściwości otulające;
  • chroni przed podrażnieniami;
  • pomaga złagodzić ból.

Z tego powodu przeciery znalazły się w jadłospisie diet zalecanych przez lekarzy na wrzody trawienne, nieżyt żołądka, zaburzenia i zaburzenia układu pokarmowego.

Wysokie stężenie potasu pozytywnie wpływa na stan kości, naczyń krwionośnych i pracę serca. Puree ziemniaczane to jedno z głównych dań w menu na choroby nerek i serca. Działanie witamin A i grupy B poprawia funkcjonowanie mózgu i układu nerwowego. Przydatne substancje zawarte w ziemniakach pomagają wzmocnić i pobudzić pamięć.

Jak zrobić tłuczone ziemniaki

1. Obierz ziemniaki, pokrój na równe kawałki, najlepiej po 60-80 gramów. Jeśli miazga zostanie nierównomiernie pokrojona, to podczas gotowania niektóre kawałki zostaną strawione, inne pozostaną surowe.

Sprawdź, czy nie pozostały „oczy”, które zepsują smak puree.

2. Natychmiast włóż pokrojone ziemniaki do zimnej wody, w przeciwnym razie ciemnieją pod wpływem powietrza.

Miąższu nie można długo trzymać w zimnej wodzie (ponad 20-30 minut), inaczej wyjdzie z niej dużo skrobi i puree będzie bez smaku.

3. Zagotuj wodę w osobnym rondlu (ilość z przepisu).

4. Włóż ziemniaki do wrzącej wody. Dzięki tej metodzie gotowania (nie w zimnej wodzie, ale we wrzącej wodzie) w miąższu zostają zachowane witaminy i składniki odżywcze. Woda powinna przykryć warstwę ziemniaków na 1-2 cm.

5. Zmniejsz moc kuchenki i przykryj patelnię pokrywką, pozostawiając wystarczająco dużo miejsca na ucieczkę pary. Okresowo usuwaj białą piankę z powierzchni.

Po 10-20 minutach miąższ z łatwością przebije się widelcem lub nożem, a szum wody na patelni ucichnie, co oznacza, że ​​gotowane ziemniaki są gotowe.

6. Zagotuj mleko, wrzuć do niego masło, wymieszaj do uzyskania gładkości. Jeśli dodasz zimne mleko, puree zrobi się czarne.

7. Spuść wodę (najlepiej całą) z gotowanych ziemniaków. Umieść garnek z gotowanymi ziemniakami z powrotem na kuchence, włącz minimalną moc i odparuj pozostałą wilgoć, aż miąższ stanie się biały, najważniejsze jest, aby się nie palić.

Odparowanie wody pozwoli ciału wchłonąć więcej mleka i masła, dzięki czemu tłuczone ziemniaki będą bardziej miękkie i delikatne.

8. Zetrzyj ziemniaki popychaczem (najlepiej nie drewnianym, ale ze stali nierdzewnej), aż będą gładkie lub przejdą przez drobne sito. Nie powinno być żadnych grudek.

9. Wlej ciepłe mleko z masłem do ugotowanych ziemniaków. Dodaj sól, pieprz i inne przyprawy. Ubij gotowe puree rękami (mikserem).

Nie używaj blendera ani robota kuchennego, ponieważ puree stanie się lepkie i bardzo gęste!

10. Gotowe danie podzielić na porcje i podawać na gorąco (można posypać ziołami).

Jakie są zalety puree ziemniaczanego?

Jeśli chcesz, aby tłuczone ziemniaki stały przez chwilę i nie ostygły, patelnię z nią owija się ręcznikiem, a następnie przykrywa starym kocem lub inną grubą szmatką. Po podgrzaniu ugotowanego na zimno ziemniaka jego smak jest znacznie gorszy niż świeżo ugotowanego.

Źródło

Przepis babci na puree ziemniaczane

Szczególny smak, przewiewną konsystencję tłuczonych ziemniaków według babcinej receptury uzyskuje się dzięki smalcu.

Do dania będziesz potrzebować:

  • 1,5 kg ziemniaków (1230 kcal);
  • 150 g tłuszczu (1196 kcal);
  • 5 sztuk. cebula średniej wielkości (154 kcal);
  • sól, przyprawy – do smaku.Tłuczone ziemniaki. Zawartość kalorii na 100 gram, jedna porcja w mleku, woda z masłem

Puree ziemniaczane, których zawartość kalorii wyniesie 127 kcal na 100 g, przygotowuje się w następujący sposób:

  1. Na patelnię wlej około 1-1,2 litra wody, dodaj sól, pieprz i podpal.
  2. Bulwy należy oczyścić, umyć i pokroić na 4 części.
  3. Gdy woda się zagotuje, włóż ziemniaki na patelnię, przykryj pokrywką i gotuj przez około 15-20 minut.
  4. W tym czasie możesz obrać cebulę i pokroić w drobną kostkę.
  5. Salo należy pokroić w cienkie paski tej samej grubości, trochę soli (żeby nie strzelała podczas podgrzewania) i położyć na rozgrzanej patelni. Zaleca się smażyć na średnim ogniu.
  6. Gdy smalec zostanie wytopiony i nabierze złotego odcienia, dodaje się do niego cebulę i smaży, aż cebula będzie gotowa.
  7. Gotowe ziemniaki należy wrzucić do durszlaka i zmiażdżyć do stanu puree.
  8. Następnie do puree dodaje się smalec z cebulą i dokładnie miesza.

Smak dania jest jaśniejszy, gdy jest podawany na gorąco.

Puree ziemniaczane, porcja 150 g (TTK2304)

KARTA TECHNICZNO-TECHNOLOGICZNA Lp. Puree ziemniaczane porcja 150 g
Karta techniczno-technologiczna opracowana zgodnie z GOST 31987-2012 i dotyczy dania Puree ziemniaczane porcja 150 g wyprodukowana przez zakład żywienia zbiorowego.

Surowce spożywcze, produkty spożywcze i półprodukty używane do gotowania muszą spełniać wymagania aktualnych dokumentów regulacyjnych, posiadać dokumenty towarzyszące potwierdzające ich bezpieczeństwo i jakość (świadectwo zgodności, wniosek sanitarno-epidemiologiczny, certyfikat bezpieczeństwa i jakości itp.)

3. PRZEPIS

zużycie surowców i
Nazwa półprodukty
1 porcja
surowy materiał
obrzydliwy,
g sieć, g
Ziemniak 230 150
mleko 24,0 22,5
Masło 6,75 6,75
kremowy
Wyjście: 150 gramów

Sos warzywno-grzybowo-mięsny do ziemniaków: sposób gotowania i kaloryczność

W niektórych przypadkach przystawka jest mniej dietetyczna niż danie główne. Wartość energetyczna duszonych warzyw wyniesie tylko 50 kcal, natomiast kaloryczność tłuczonych ziemniaków gotowanych w wodzie to 80 kcal. Zmiel bakłażana, fasolkę szparagową, cukinię, marchewkę, cebulę i umieść je na patelni. Dusić na oleju słonecznikowym z dodatkiem koncentratu pomidorowego i przypraw. Gotowy gulasz warzywny podawaj z puree ziemniaczanym.

Sos grzybowy zaleca się również podawać z wysokokalorycznymi dodatkami. W zależności od odmiany grzyby można stosować smażone, gotowane lub konserwowane. Jaka będzie zawartość kalorii w naczyniu? Puree ziemniaczane gotowane w mleku mają wartość energetyczną 90 kcal, aw duszonych grzybach nieco ponad 60 kcal.

Jeśli nie boisz się o swoją sylwetkę i wolisz używać tłustego sosu do przystawki, smażone mięso jest właśnie tym, czego potrzebujesz. Będzie świetnym dodatkiem do delikatnych puree ziemniaczanych, ale pamiętajmy, że jego kaloryczność to prawie 200 kcal. Opcjonalnie mięso można zastąpić kiełbasą lub kiełbaskami.

Funkcje do wyboru

Powodzenie dania zależy również od odmiany ziemniaków. W przypadku przecierów najbardziej odpowiednie są te, które zawierają dużo skrobi. Są kruche, nie trzeba ich długo gotować.

Jest mało prawdopodobne, że będziesz w stanie ugotować dobre, bujne tłuczone ziemniaki z młodych ziemniaków. Świeżo wykopane bulwy mają dużo soku, ale mało skrobi. Nie jest jeszcze „dojrzały”. Puree będzie cienkie i wodniste. Ponadto młode ziemniaki gotują się dłużej.

Zwykle ziemniaki do gotowania zalewa się zimną wodą. Ale jeśli obniżysz bulwy do wrzącej wody, zatrzymają one więcej składników odżywczych.

Jak zwiększyć porcje

Jeśli następnego ranka po wypróbowaniu przez dziecko pierwszego uzupełniającego produktu spożywczego (najczęściej jest to przecier warzywny z cukinii lub kalafiora), czuje się dobrze, porcja nieznacznie wzrasta – do pół łyżeczki.

Nie martw się, z takiej prędkości „żółwia” nie będzie nic złego. Nastąpi delikatne uzależnienie dziecka od nowego smaku. A potem zwiększamy porcję dzień po dniu od półtora do dwóch razy.

Oznacza to, że trzeciego dnia dziecko otrzyma już pełną łyżeczkę , drugiego – dwie, trzeciego – cztery, czyli 20 gramów produktu. Czwartego dnia objętość porcji wyniesie 30-40 gramów, piątego – 50-80 gramów, szóstego – 100-120 gramów, siódmego – 120-150 gramów. W ten sposób po około tygodniu osiągasz normę wiekową porcji. W wieku sześciu miesięcy, kiedy wprowadzamy pokarmy uzupełniające, dokładnie taką ilość spożywa dziecko.

Jednak nie staraj się za wszelką cenę wepchnąć tyle samo i ani grama mniej w okruchy. Nie wszystkie dzieci jedzą w pełnej ilości . Niektórym wystarczy 80-90 gramów puree ziemniaczanego lub owsianki. Nie zapominaj, że głównym pokarmem dla dziecka do pierwszego roku życia nadal jest mleko matki lub dostosowana mieszanka mleczna, które są oferowane po pokarmach uzupełniających. Więc dzieciak weźmie „swoje”.

W poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, czy dziecko jest pełne, kieruj się nie objętością zjedzonej porcji, ale ogólnym samopoczuciem i miesięcznym przyrostem masy ciała dziecka . Pamiętaj też, że nadużywanie pokarmu jest niedopuszczalne na żadnym etapie życia dziecka. W przeciwnym razie wywołasz uporczywą niechęć do jedzenia lub niektórych produktów przez wiele lat, rosnąc trochę niechętnie.

Okres, w którym zwiększamy objętość porcji do normy wiekowej, można wydłużyć do 10-12 lub nawet więcej dni, jeśli dziecko jest alergiczne, np. chore lub zaszczepione. Pamiętaj, że im mniejszy rozmiar porcji i im wolniej się zwiększa, tym mniejsze prawdopodobieństwo skazy lub zaburzeń trawienia .

Kiedy przechodzisz do następnego warzywa, całkowita objętość przecieru warzywnego pozostaje taka sama. Po prostu zmniejszasz ilość puree ze znanego produktu, np. cukinii, o dokładnie taką samą ilość, jak podajesz puree z nowego produktu, np. kalafiora.

Stopniowo wraz ze wzrostem dziecka zwiększa się wielkość porcji. W wieku pierwszego roku dziecko zjada już w porze lunchu do 180 gramów przecieru warzywnego .

Mikro i makroelementy w puree ziemniaczanym

Puree ziemniaczane zawierają następujące pierwiastki: Mono- i disacharydy, Popiół, Skrobia, Woda, Kwasy Organiczne, Błonnik, Nienasycone Kwasy Tłuszczowe, Sód, Potas, Fosfor, Magnez, Wapń, Siarka, Miedź, Bor, Glin, Stront, Jod, Mangan, chrom, fluor, molibden, wanad, kobalt, nikiel, rubid, selen, lit, cyna, cynk, żelazo, chlor.

Mono- i disacharydy, panie 1,7
Jesion, Panie 1,4
Skrobia, Panie 11.1
Woda, panie 105,9
kwasy organiczne, panie 0,2
Błonnik pokarmowy, panie 1,6
Nienasycone kwasy tłuszczowe, gr 0,1
Sód, mg 19,6
Potas, mg 548,3
Fosfor, mg 74,4
Magnez, mg 24,1
Wapń, mg 28,3
Siarka, mg 32,5
Miedź, mcg 125,2
bor, mcg 101,4
Aluminium, µg 765,5
stront, mcg 2,5
jod, mcg 5,7
mangan, mg 0.1507
chrom, mcg 9,1
fluor, mcg 29,4
molibden, mcg 7,8
Wanad, mcg 131,3
kobalt, mcg 4,5
Nikiel, mcg 4.4
Rubid, mcg 440,8
Selen, mcg 0,3
Lit, mcg 67,9
Cyna, mcg 1,9
Cynk, mg 0,3763
Żelazo, mg 0,9
chlor, mg 67,3

 

Natalia Ławniczak
Autor
Rate author
Wiedzieć wszystko